باز این چه شورش است که در خلق آدم است// باز این چه نوحه و چه عزا و چه ماتم است

باز این چه رستخیز عظیم است کز زمین // بی نفخ صور خاسته تا عرش اعظم است

گویا طلوع می کند از مغرب آفتاب// کاشوب در تمامی ذرات عالم است

در بارگاه قدس که جای ملال نیست // سرهای قدسیان همه بر زانوی غم است

جن و ملک بر آدمیان نوحه می کنند// گویا عزای اشرف اولاد آدم است

---------------------------------------------------------------------

از آب هم مضایقه کردند کوفیان// خوش داشتند حرمت مهمان کربلا

بودند دیو و دد همه سیراب و می مکید // خاتم ز قحط آب سلیمان کربلا

زان تشنگان هنوز به عیوق می رسد// فریاد العطش ز بیابان کربلا

-------------------------------------------------------------------

کاش آن زمان که پیکر او شد درون خاک // جان جهانیان همه از تن برون شدی

کاش آن زمان که کشتی آل نبی شکست // عالم تمام غرقه دریای خون شدی

آل نبی چو دست تظلم برآورند // ارکان عرش را به تلاطم درآورند 

-------------------------------------------------------------------

نخل بلند او چو خسان بر زمین زدند // طوفان به آسمان ز غبار زمین رسید

باد آن غبار چون به مزار نبی رساند // گرد از مدینه بر فلک هفتمین رسید

------------------------------------------------------------------

ترسم جزای قاتل او چون رقم زنند // یکباره بر جریده ی رحمت قلم زنند

ترسم کزین گناه شفیعان روز حشر // دارند شرم کز گنه خلق دم زنند 

------------------------------------------------------------------

این ترجیع بند معروف محتشم کاشانی رو همه می شناسید..... چون خیلی طولانی بود، چند تا بیتش رو انتخاب کردم و این جا گذاشتم..... 



موضوعات مرتبط: روزانه نویسی

تاريخ : شنبه ٤ آذر ۱۳٩۱ | ٥:٠٥ ‎ب.ظ | نویسنده : پیرامید | نظرات ()